ترکمن سسی - بهرام جرجانی فعال اجتماعی در یادداشتی نوشت: امروز، پل ماسان در محور گنبدکاووس–اینچهبرون بار دیگر صحنه برخوردی شدید شد؛ چند شهروند مصدوم شدند، خانوادههایی میان ترس و امید ماندند و باز هم خبر یک تصادف، جای خبر توسعه را گرفت.
اما حقیقت تلخ این است که برای مردم گلستان، چنین خبری دیگر غافلگیرکننده نیست؛ زیرا سالهاست که این جاده با حوادث پیاپی شناخته میشود.
این حادثه، یک اتفاق منفرد نیست؛ حلقه دیگری از زنجیره سوانحی است که بارها در این مسیر تکرار شده و هر بار این پرسش را زنده کرده است: تا کی؟
اما اگر قرار باشد از «جادههای مرگ» گلستان سخن بگوییم، نمیتوان تنها از محور گنبدکاووس–اینچهبرون نام برد. جاده بندرترکمن–آققلا نیز سالهاست با تصادفهای تلخ و مرگبار در حافظه مردم این استان ثبت شده است. در هر دو مسیر، بارها شاهد جانباختن و مصدوم شدن هماستانیهایی بودهایم که تنها جرمشان، عبور از جادهای بوده که باید امن میبود.
این دو محور، راههای فرعی و کماهمیت نیستند. یکی شریان ارتباطی منطقه آزاد، گمرک، پایانه مرزی اینچهبرون و دهها روستا است و دیگری، مسیر حیاتی ارتباط بندرترکمن، آققلا و بخش مهمی از شمال و غرب گلستان. هر روز هزاران خودرو، کامیون، آمبولانس، اتوبوس، کشاورز، کارگر، دانشجو و خانواده از این جادهها عبور میکنند؛ اما زیرساخت بسیاری از بخشهای این مسیرها، متناسب با حجم تردد امروز نیست.
در حقوق، نخستین وظیفه هر نظام حکمرانی، صیانت از جان انسانها است. امنیت راههای عمومی نیز بخشی از همین مسئولیت است. وقتی یک محور بارها حادثهخیز شناخته میشود، اخبار متعدد از وقوع سوانح در آن منتشر میشود و مردم سالها خواهان اصلاح آن هستند، مطالبه برای تسریع در ایمنسازی، نه یک خواسته احساسی، بلکه مطالبهای مبتنی بر حقوق عمومی است.
هیچ مسئولی از وقوع یک تصادف خرسند نیست و هیچ حادثهای را نمیتوان تنها به یک علت فروکاست؛ خطای انسانی، نقص فنی خودرو و عوامل محیطی همگی میتوانند در بروز سوانح نقش داشته باشند. اما همین واقعیت، اهمیت زیرساخت ایمن را دوچندان میکند؛ زیرا جادهای که استانداردتر باشد، میتواند شدت بسیاری از خطاها و پیامدهای آنها را کاهش دهد.
مردم گلستان از مسئولان انتظار معجزه ندارند؛ انتظار دارند برای این دو محور، برنامهای روشن، زمانبندیشده و شفاف ارائه شود؛ برنامهای که در آن تعریض مسیر، اصلاح نقاط حادثهخیز، نصب تجهیزات ایمنی و تکمیل پروژههای نیمهتمام، در اولویت باشد. اعتماد عمومی با وعده ساخته نمیشود؛ با اقدام عملی ساخته میشود.
امروز خبر پل ماسان را خواندیم؛ شاید فردا خبر دیگری از جاده بندرترکمن–آققلا منتشر شود و چند روز بعد، دوباره نام یکی از این دو محور در صدر اخبار حوادث قرار گیرد. اگر این چرخه تکرار شود، دیگر نباید آن را صرفاً مجموعهای از حوادث پراکنده دانست؛ بلکه باید آن را هشداری جدی دانست که نیازمند پاسخی جدی است.
توسعه را با تعداد پروژههای افتتاحشده نمیسنجند؛ توسعه را از جایی میتوان سنجید که مردم، با اطمینان از خانه خارج شوند و سالم به خانه بازگردند.
امید آن است که خبر امروز، آخرین زنگ هشدار باشد؛ نه مقدمهای برای نوشتن گزارش تلخ دیگری.
بهرام جرجانی
کارشناس حقوق و فعال اجتماعی
- نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
- نظرات حاوی مطالب کذب، توهین یا بیاحترامی به اشخاص، قومیتها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزههای اسلامی منتشر نمیشود.
- نظرات بعد از ویرایش ارسال میشود.