ترکمن سسی - بهرام جرجانی - از جنگ‌افروزی ترامپ و گرانی سفره آمریکایی‌ها تا موعظه‌های حقوق بشری اروپا؛ چه کسی باید پاسخ‌گوی هزینه تصمیماتش باشد؟ غرب سال‌هاست برای جهان از دموکراسی، حقوق بشر و آزادی سخن می‌گوید؛ اما وقتی پای منافع خودش به میان می‌آید، معیارها به‌سرعت تغییر می‌کنند.
در اروپا، اعتراضات داخلی گاهی با ادبیاتی چون «جنگ ترکیبی» و «مداخله خارجی» تحلیل می‌شود؛ اما وقتی نوبت به ایران می‌رسد، برخی رهبران اروپایی پیش از هر بررسی منصفانه‌ای، انگشت اتهام را به‌سوی حاکمیت ایران می‌گیرند و نقش‌آفرینی احتمالی قدرت‌های خارجی را نادیده می‌گیرند. آیا امنیت ملی فقط حق کشورهای غربی است؟
نمونه آشکارتر این تناقض را باید در سیاست‌های ترامپ دید؛ رئیس‌جمهوری که با تصمیم به جنگ، منطقه و اقتصاد جهانی را در معرض هزینه‌های سنگین قرار داد، اما هم‌زمان درباره فشار اقتصادی بر مردم آمریکا اظهاراتی جنجالی مطرح کرد؛ از جمله اینکه هنگام تصمیم‌گیری درباره ایران به وضعیت مالی آمریکایی‌ها فکر نمی‌کند و حتی گفته است: «من عاشق تورم هستم!»
حالا پرسش روشن است: اگر مردم آمریکا باید هزینه تصمیمات جنگی دولت خود را بپردازند، چرا مردم ایران نباید نگران امنیت و استقلال کشورشان باشند؟ و اگر اعتراض در اروپا می‌تواند با ملاحظات امنیت ملی سنجیده شود، چرا همین حق برای ایران به رسمیت شناخته نمی‌شود؟
البته مطالبات اقتصادی و اعتراضات قانونی مردم ایران واقعی و شایسته رسیدگی جدی است؛ اما وجود نارضایتی داخلی، هرگز احتمال سوءاستفاده و مداخله خارجی را منتفی نمی‌کند. دفاع از امنیت و استقلال کشور، در کنار احترام به حق اعتراض و مطالبه‌گری مردم، دو مسئولیت مکمل‌اند، نه متضاد.
جهان بیش از هر زمان به صداقت سیاسی نیاز دارد؛ نه قدرت‌هایی که برای خود حق امنیت و دفاع قائل‌اند، اما برای دیگران نسخه تسلیم می‌پیچند. کسی که آتش جنگ را روشن می‌کند، نمی‌تواند با دست دیگر برای جهان نسخه صلح و حقوق بشر بنویسد!
✍️ بهرام جرجانی | کارشناس حقوق
- نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
- نظرات حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزه‌های اسلامی منتشر نمی‌شود.
- نظرات بعد از ویرایش ارسال می‌شود.