ترکمن سسی - باتوجه به داده های صورت گرفته اعم تهدید ترامپ به حمله نظامی و پاسخ جمهوری اسلامی ایران مبنی بر پاسخ کوبنده به حملات احتمالی هدف اصلی واشنگتن نه درگیری نظامی تمامعیار، بلکه استقرار و تداوم یک وضعیت موسوم به «سایه جنگ» است.
این مفهوم به معنای ایجاد و حفظ فضایی دائمی از تهدید، بلاتکلیفی و ترس از وقوع جنگ در هر لحظه است. در این استراتژی، جنگ فیزیکی ممکن است آغاز نشود، اما اثرات آن - از جمله تخریب آرامش روانی جامعه، مختلسازی برنامهریزی بلندمدت اقتصادی، فرسایش نیروهای نظامی در حالت آمادهباش دائم و ایجاد رکود در سرمایهگذاری و تولید - به طور مستمر اعمال میشود. ابزارهای اصلی این رویکرد، مانورهای رسانهای، تحرکات نظامی نمایشی و ایجاد هیاهوی دائمی پیرامون «لحظه صفر» حمله هستند که هدف نهایی آن، محاصره ذهنی ملت و نظام و منحرف کردن انرژی ملی از مسیر توسعه است.
💥در این چارچوب، سناریوهای محتمل به شرح زیر قابلتفکیک هستند:
✅ ۱. سناریوی محتمل و فعال: تداوم «سایه جنگ»
این سناریو که در حال حاضر نیز در جریان است،هسته اصلی استراتژی فشار آمریکا را تشکیل میدهد. با استفاده از ابزارهایی مانند شایعهپراکنی رسانههای معاند درباره حمله قریبالوقوع، انتشار اخبار تحرکات نظامی و ایجاد فضای «امشب یا فردا شب»، جامعه در حالت اضطراب مداوم نگه داشته میشود. تأثیر این وضعیت بهتنهایی و بدون وقوع درگیری فیزیکی، عمیقاً مخرب است. گروههای مخالف خارجنشین در این پروژه، صرفاً ابزاری روانی هستند و در محاسبات راهبردی واشنگتن فاقد وزن عملیاتی جدی محسوب میشوند.
✅۲. سناریوی با احتمال کمتر: درگیری نظامی محدود
همانگونه که جان بولتون، مشاور امنیت ملی سابق آمریکا، اشاره کرده است:
«یک حمله نمیتواند نظام ایران را سرنگون کند... شما باید به شیوهای برنامهریزیشدهتر و استراتژیکتر فکر کنید... شما باید به این فکر کنید که حملات متعدد چه کاری ممکن است برای کاهش توانایی نظام در حوزههای مختلف انجام دهد.»
بر این اساس، یک حمله محدود احتمالی نه برای سرنگونی، بلکه برای تضعیف سیستماتیک توانمندیهای کلیدی ایران در حوزههایی مانند انرژی، دفاعی و دریایی طراحی میشود. هدف از چنین اقدامی، تشدید اثرات «سایه جنگ» و افزایش حداکثری هزینههای ناشی از وضعیت تعلیق است. با این حال، ریسک بالای تشدید غیرقابل کنترل و ورود به دور باطل تلافیجویی، مانع اصلی عملیاتیسازی این گزینه است.
✅۳. سناریوی بسیار کماحتمال: جنگ گسترده
با توجه به هزینههای سرسامآور اقتصادی،امنیتی و سیاسی برای طرفین و کل منطقه، همچنین قدرت پاسخگویی مؤثر ایران، این گزینه از دید واشنگتن غیرعقلانی و به منزله یک شکست راهبردی ارزیابی میشود.
💥جمعبندی و راهکار کلیدی: شکستن محاصره روانی
تهدید اصلی در شرایط کنونی،خود «سایه جنگ» است؛ جنگی که هر لحظه ممکن است رخ دهد اما رخ نمیدهد و کشور را در حالت تعلیق و انفعال نگه میدارد.
پیروزی راهبردی در گرو خروج از این وضعیت و شکستن محاصره روانی است. مسئولان، نخبگان و رسانهها میتوانند با تداوم و تسریع در فرآیندهای عادی توسعه ملی، شامل افتتاح پروژههای زیرساختی و اقتصادی، تشویق تولید و سرمایهگذاری داخلی و تمرکز گفتمان عمومی بر «ساخت آینده»، توهم «لحظه صفر» را خنثی نمایند. «زندگی برنامهریزیشده و پیشرونده» قویترین اقدام متقابل است، زیرا تابآوری داخلی را افزایش داده و محوریت ملی را از حالت واکنشی به تهاجمی-سازنده تغییر میدهد. آزمون ماههای آینده، مدیریت این وضعیت و بازگرداندن قطعی کشور به مسیر حیات، پویایی و توسعه پایدار خواهد بود.
- نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
- نظرات حاوی مطالب کذب، توهین یا بیاحترامی به اشخاص، قومیتها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزههای اسلامی منتشر نمیشود.
- نظرات بعد از ویرایش ارسال میشود.